De beste beroepen - kunstenaar

warhol basquiat

In deze rubriek gaan we op zoek naar het ultieme beroep voor de Lazy Bee die uit de kast is en op zoek naar het ideale beroep. Een vrij beroep, bij uitstek: kunstenaar, komt daarvoor zeker in aanmerking. Je hoeft immers niet zes jaar lang een ingewikkelde opleiding te volgen. En als je een maand of zelfs een jaar niets produceert, dan ‘voel je het gewoon even niet’.  Maar hoe geschikt is het beroep nu echt?

Natuurlijk zijn er productieve genieën. Schrijvers als Stephen King die minstens elk jaar een boek schrijver en soms zelfs twee boeken. King heeft zelfs een keer een boek geschreven in een week tijd. Running Man, 214 pagina’s, is ook nog eens verfilmd met Arnold Schwarzenegger in de hoofdrol. Iedere schrijver droomt van zo’n week, hoewel misschien niet helemaal van die verfilming. Waarom produceren sommige kunstenaars zoveel? Het zou kunnen voortkomen uit een soort dwangmatig werkproces. Schrijvers die de dag om 8.00 uur beginnen en dan schrijven tot 14.00 uur en dan weer een paar bladzijden kunnen toevoegen aan hun oeuvre. King’s oeuvre bestaat momenteel uit 54 boeken, exclusief de boeken die hij onder een pseudoniem schreef. Alexandre Dumas On the road-schrijver Jack Kerouac bracht in het jaar 1960 maar liefst vijf boeken uit. Truman Capote was niet onder de indruk van het werk van zijn collega: ‘dat is niet schrijven, dat is typen’.

Maar wie wat minder vaak publiceert geeft toch een beeld mee dat hij langer nadenkt over zijn werk en daarom wat literairder werk produceert. Donna Tartt komt om de tien jaar met een nieuw boek en het beeld dat mensen daar automatisch bij krijgen, is dat ze tien jaar lang dag in dag uit zit te zwoegen op nog mooiere zinnen, nog meer lagen en een strakker motief. Voor het zelfde geld, zit Donna vijf jaar achtereen op Bali te zonnen en surfen, schrijft ze een jaar lang iedere dag, en gaat ze daarna vier jaar op een cruise verder niksen. Nou is het zo dat Tartt zichzelf een workacholic noemt, dus het tweede scenario is niet heel waarschijnlijk. Ze werkt gewoon niet sneller. Ze heeft het wel geprobeerd, maar toen verloor ze het plezier in schrijven. En als ze het plezier in het schrijven verliest, vinden mensen het vast ook niet leuk om te lezen. “Ik wil niet dat het een ritje in een attractiepark wordt”, zei ze in The Telegraph.

Bij een kunstenaar kun je niet zien hoe druk hij het heeft. Je kan niet zeggen: hij heeft vandaag zestig verfstreken gezet en dat is een prima werkdag. In dat opzicht is het een uitstekende baan voor luie mensen. Maar de keerzijde is zwart. Want als je het gevoel hebt dat je niets aan het doen bent, als je naar buiten staart en nadenkt over je nieuwe kunststuk , kun je niet genieten van al dat zitten en denken Je wordt depressief. Wat ont he bright side vermoedelijk dan weer werk oplevert. Als dat succes oplevert, ben je weer blij, maar als niemand het ziet of degenen die het zien het niks vinden, zak je verder weg.

Het kunstenaarschap is niet voor alle luie mensen geschikt. Als je kan leren leven met je eigen improductiviteit, je tomeloze zelftwijfel, zelfhaat en de negatieve gevoelens die daar ook weer uit voortvloeien en ook nog eens met een paar euro per week weet te overleven, is het een ideale baan voor de luiaard. Heerlijk nadenken over het leven, de maatschappij en hoe jij je daarin verhoudt en daarover dan weloverwogen kunstwerken maken, precies wanneer jij daar zin in hebt inspiratie voor hebt.

Voor het nageslacht maakt het niet veel uit. Van Gogh schilderde kei veel werken, maar is grofweg even beroemd als Vermeer, die een veel kleiner oeuvre heeft. Daar heeft niemand het ooit over. Dat is het fijne van kunstenaar zijn. Je hoeft alleen maar een keer Dokter Zhivago te schrijven om een Nobelprijs voor de literatuur te winnen. Kunstenaar zijn is een beetje als meedoen met de lotto. De winkans is heel klein en je kan zittend rijk worden. En ondertussen kun je met een sigaartje en glaasje whiskey interessant zitten doen dat je kunstenaar bent en dat je broedt op je meesterwerk. Ik interviewde ooit regisseur Michaël Roskam en hij vertelde een hele tijd zo iedere avond in de kroeg te hebben gezeten. Zo lang dat zijn vrienden niet geloofden dat hij ergens mee bezig was. En toen kwam hij ineens op de proppen met Rundskop, waarmee hij gewoon bijna een Oscar won. Het is eigenlijk alleen leuk als je dat dan ook flikt. Anders is het toch een beetje sneu. Maar neem vooral je tijd. En bedenk: Michael Haneke regisseerde zijn eerste film op zijn 47e. Frank McCourt publiceerde zijn eerste roman Angela’s Ashes toen hij 66 was. Grandma Moses was 78 toen ze begon met schilderen. En Rocky Flinstone begon aan zijn onvolprezen reeks Belinda Blinked toen hij 58 was.

Ook liever lui dan overspannen? Sluit je aan bij de community en volg ons op Facebook en Instagram

2 I like it
0 I don't like it

Reageer

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *