Ook zo'n zelfsaboterende uitsteller? Er is hoop!

Uitstellen voor Amanda_klein

Uitstellen kan goed voor je zijn, lees hier maar waarom. Maar je kan doorslaan en dan veroorzaakt dat geprocrastineer veel stress. Want als je die ene lastige taak voor je aan het uitschuiven bent, is echt ontspannen er niet bij want dat knagende gevoel (‘Ik moet toch echt iets gaan doen’) blijft helaas bestaan. Gelukkig is er hulp voor handen in de vorm van zelfhulpboek ‘Uitstelgedrag’ van Piers Steel. Is er hoop voor zelfsaboterende uitstellers?  

Het begon al op de basisschool. Ik was tien en tot diep in de nacht bezig met het inkleuren van de illustraties van mijn Walt Disney World werkstuk dat ik de volgende dag moest inleveren. Niet geleerd van deze ervaring, talmde ik vrolijk verder op de middelbare school. Op de universiteit kwam het dieptepunt; de lijdensweg die mijn afstudeerscriptie heet, duurde bijna een jaar. Maandenlang was ik zo productief als een pensionado in Benidorm. Ik hing wat rond bij de koffieautomaat  van de UB, keek haaienfilmpjes op YouTube en zocht naar tips om een haaienaanval te voorkomen (FYI: draag geen felgekleurde zwemkleding met glitters en neem nooit een dode vis mee als je gaat zwemmen in de zee). Ja, ik ben een uitsteller. Die scriptie is er uiteindelijk gekomen en totnogtoe heb ik geen deadline gemist. Maar de weg ernaartoe is gevuld met contraproductieve bezigheden als Facebooken, internetshoppen, meebieden op vakantieveilingen, Jason Momoa bewonderen en trailers op IMDB kijken. In de tijd dat ik uitstel en me daarover schuldig voel, kan ik makkelijk drie artikelen afronden. Dat moet dus beter kunnen.

Uitstellen van lezen van boek over uitstellen
Voor tijdschrift Glamour mag ik een artikel over uitstelgedrag schrijven. Mijn kans om korte metten te maken met mijn geprocrastineer! Piers Steel zal me hierbij helpen. Hij is auteur van
‘Uitstelgedrag’ en naast professor en expert op dit gebied, ook nog eens een notoire uitsteller. Hij heeft zichzelf flink aangepakt, dus dat moet mij ook lukken. Ik moet het boek alleen nog even lezen. Maar laat dat nou net de crux zijn: een uitsteller die een artikel over uitstelgedrag schrijft en daarvoor een boek over uitstelgedrag moet lezen, dat gaat natuurlijk niet goed. Het boek ligt wekenlang op mijn bureau. Ik wíl wel beginnen, maar er zijn zoveel belangrijkere zaken. Zoals m’n nagels lakken, House of Cards kijken en gewoon voor me uit staren. Maar de hete adem van mijn deadline wordt steeds aanweziger dus uiteindelijk zet ik mezelf zet ik mezelf ertoe en lees ik het boek in een ruk uit.  Piers opent m’n ogen.

Het is niet de schuld van perfectionisme
Jarenlang weet ik mijn uitstelgedrag aan een hang naar perfectionisme. Dat voelde goed, een positief tintje aan mijn constante gedreutel. Maar helaas, Piers helpt me uit deze droom: uitstelgedrag heeft niets te maken met perfectionisme. Perfectionisten zijn juist minder uitstellerig omdat ze ordelijk en efficiënt zijn en niet de neiging hebben om te treuzelen. Ook mijn andere veelgebruikte smoes – creatiever worden onder druk – houdt geen stand. Door stress daalt creativiteit tot onder het nulpunt. Het is eigenlijk heel simpel: uitstelgedrag wordt veroorzaakt door gebrek aan zelfvertrouwen, de lage waarde die je aan de taak hecht en impulsiviteit. Met behulp van de tips van Piers veranderde ik mijn leven. Uitstellen maakte plaats voor daadkracht. Maar na een week lapte ik alle tips van Piers aan mijn laars, want mijn zoektocht naar de perfecte zelfbruiner werd ineens veel belangrijker dan m’n werk. En wat te doen als ik word aangevallen door piranha’s? Mijn toegenomen arbeidsethos verdween net zo snel als het was gekomen. Hoewel ik een extreem zwaar geval ben, heeft ‘Uitstelgedrag’ me wel geholpen. Het is herkenbaar, geeft antwoorden op vragen en de tips zijn echt niet zo moeilijk. En morgen is er weer een nieuwe dag. Morgen stop ik met uitstellen. Dan begin ik opnieuw met het toepassen van Piers zijn adviezen:

Weinig zelfvertrouwen?
Hoe onzekerder je bent van je succes, hoe moeilijker het is om gemotiveerd te blijven, en des te meer je uitstelt.
Exit uitstelgedrag: Stel jezelf uitdagende maar haalbare doelen. Het voltooien van een taak creëert zelfvertrouwen, en dat daagt weer uit tot meer prestaties. Wees ook realistisch: in plaats van jezelf voor te nemen om nooit meer iets uit te stellen, kun je beter proberen om project na project steeds iets vroeger klaar te zijn.
Impulsief?
De meesten van ons zijn ongeduldig. Zelfbeheersing tonen en niet afgeleid worden is moeilijk, waardoor je grote of saaie klussen al gauw uitstelt.
Exit uitstelgedrag: Breek complexe taken op in kleine, uitvoerbare klussen. Formuleer duidelijke doelen zodat je precies weet wanneer je ze moet nastreven, wat je moet doen en wanneer je ze klaar moet hebben. Stel vast wat voor jou verleidingen zijn om vervolgens de bijbehorende signalen uit te bannen. Bijvoorbeeld: als je de hele dag door je e-mail checkt, schakel dan alle audio-alarmeringen en pop-ups in je mailbox uit.
Stomme taak?
De taken waar we een hekel aan hebben, zijn de taken die we het liefst uitstellen.
Exit uitstelgedrag: Verhoog de waarde die je aan de taken toekent: neem de tijd om je vooruitgang te herkennen en beloon (kleine) successen. Maak een lijst van beloningen (een paar schoenen, een avondje uit) die je jezelf in het vooruitzicht stelt als je taken hebt voltooid die je ontloopt.   

Ook liever lui dan overspannen? Sluit je aan bij de community en volg ons op Facebook en Instagram

2 I like it
0 I don't like it

Reageer

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *